| Gezondheid |
| Geschreven door Frank van der Wal |
| donderdag 12 november 2009 18:03 |
|
Gisteren, met St. Maarten, zijn er weer ettelijke tonnen snoepgoed uitgedeeld aan kindertjes die hun o zo bekende liedjes ten beste gaven. Het startschot van het snoepseizoen. De hoeveelheid suikers, vetten en kleur-, geur- en smaakstoffen zullen de komende weken ver boven de Dagelijks Aanbevolen Hoeveelheid uitstijgen. Het Klokhuis van gisteren vertelde dat Hollanders tot de grootste snoepers van de wereld behoren. We knabbelen zo'n 72 miljoen kilogram koekjes in één jaar op. Tijd om het over Healthcare te hebben. Recentelijk, maar ook historisch, zit IBM dik in de Gezondheidszorg en Levenswetenschappen (Healthcare and LifeSciences). Nicky Hekster, Technical Leader voor dit segment in BeNeLux stuurt me regelmatig linkjes voor deze column en vandaag ga ik daar eens mee aan de slag. Op een hoog niveau predikt IBM Smarter Planet: De Instrumented, Interconnected en Intelligent omgeving stelt ons, de mensheid, in staat om dingen slimmer te doen. Neem nou eens deze uitvinding van IBM: De DNA transistor. Meteen vraagt men zich af: Hoe hebben we ooit zonder gekund? Dat was best lastig, en ook kostbaar. Het uiteindelijke doel van de DNA-transistor is om de informatie uit één enkele DNA-streng van een persoon te lezen. Hiermee kan dan gepersonaliseerde medicatie toegediend worden. Of voor onderzoek gebruikt worden waarom een bepaald medicijn wel aanslaat bij Klaas en niet bij Marie. DNA ziet er, wat mij betreft, nog steeds uit als een soort wokkel. Een wokkel bestaat ook uit twee in elkaar gedraaide 'strengen'. In een DNA-wokkel zit genetisch materiaal. De uitdaging is om zo'n wokkel eens rustig op je gemak uit te lezen en te kijken welke informatie er nou precies in staat (lees: welke stoffen en in welke volgorde deze in de streng voorkomen). Het is zo lastig omdat zo'n wokkel erg klein is en tegelijkertijd een enorme hoeveelheid informatie bevat. Maar klein is ook wel een beetje IBM's ding. Groot ook wel, maar klein ook. We hebben tenslotte aan de wieg gestaan van alles wat met nano-technologie te maken heeft. En nano is klein. Zo ook hier. Wat IBM wetenschappers hebben gemaakt, is een transistor die in staat is om de informatie uit de DNA wokkel te halen. Nu kan je natuurlijk een handvol kleine transistortjes in een mens stoppen en zeggen: "Hups, aan de slag jullie!", maar dat werkt niet. Het zijn nl. geen IBM Sales, zullen we maar zeggen! De uitdaging zit hem in het rustig en beheerst een DNA-wokkel scannen. Net als in een MRI-scan zou het handig zijn om het te onderzoeken wokkeltje vast te leggen en het door een buisje te voeren alwaar het bestudeerd kan worden. "Nou, dan doen we dát toch", moesten de onderzoekers bedacht hebben. Ze hebben daartoe een chipje (microchip en niet het zoutje!) gemaakt en daar een minuscuul gaatje in geboord met een diameter van 0.000 003 millimeter (probeer dat boortje maar eens te vinden in het rek bij de Gamma). Deze microchip wordt op een plek gebracht waar er DNA-strengen zijn: in een cel. Vervolgens moet een DNA-streng dan door dat gaatje geleid worden. De volgende uitdaging. Ook hier geldt: je kan niet zeggen: "Ga door dat gaatje!" (IBM Sales gaan overigens tót het gaatje) Met kleine elektrische spanningen wordt het wokkeltje naar het kleine gaatje gelokt. Eenmaal gevangen wordt ook met elektrische spanningen het DNA gecontroleerd door het chipje gehaald en gemeten welke stoffen er op deze DNA-streng zitten. En voilà. Zoals hierboven gezegd kan er nu gekeken worden hoe het DNA er van Klaas of Marie uitziet. Deze hele technologie is erop uit om elk persoon afzonderlijk te voorzien van een zorgplan voor zijn hele leven. Immers aan de DNA-opmaak kun je zien wat voor gezondheidsproblemen de persoon in kwestie in de toekomst tegemoet gaat zien en daar dus alvast pro-actief mee om te gaan. Dit fenomeen/doel (we zijn nog zo ver niet) heet Personalized Medicine. Dat kon al wel maar de kosten daarvan waren wat buiten bereik van Klaas en Marie. Die moesten dan hun DSB-rekening plunderen (voordat anderen dat gedaan hadden) voor zo'n slordige 3 miljard dollari. IBM-ers hopen onder de $1000 te komen. Kijk, dat klinkt als een gezonde prijs! |
| Laatst aangepast op vrijdag 26 februari 2010 23:45 |
