| And the winner is.... |
| Geschreven door Frank van der Wal |
| donderdag 29 oktober 2009 21:18 |
|
Het regent. Het regent prijzen. En het lijkt of het Witte Huis 'the place to be' is. Want president Obama's ogen beginnen langzamerhand weer normale vormen aan te nemen nadat ze tot record grootte waren opgezet bij het horen dat hij, juist hij, de Nobel prijs voor de vrede naar binnen had geharkt. Kort daarvoor was onze CEO, Sam Palmisano, ook op bezoek op Obama. Geen Nobelprijs dit keer, maar ja, er zijn al 5 IBM-ers die deze prijs in de wacht hadden gesleept.
Nee, deze keer mocht Sam de prestigieuze National Medal of Technology prijs onder z'n arm meenemen naar huis. De negende voor IBM. Eerdere versies waren voor het uitvinden van oa. de DRAM, zeg maar het geheugen van onze huidige computers, Copper technology en Silicon-on-Insulator. Deze keer werd hij toegekend voor onze Blue Gene supercomputer. Dus dit stukje wil ik daar aan wijden. We schrijven het jaar 1999. IBM besluit een 5 jarig project te starten om een supercomputer te bouwen die, zoals de Amerikaanse vrienden het zo mooi kunnen zeggen, "massive parallel computing" gaat doen. Met massive parallel computing wordt dan bedoeld dat de rekentaken over een grote hoeveelheid processoren word verdeeld onder het motto: "vele handen maken licht werk". Voor dit project werd 100 miljoen dollar uit de poeplap getrokken en het eerste doel was om de Blue Gene in te zetten bij het aansprekende project om eiwitten te vouwen. Zelf ben ik geen unaniem fan van alles wat ook maar een beetje in de buurt komt van origami, dus heb ik me altijd verwonderd over dit fenomeen. Maar genoeg mensen die er wél verstand van hebben zeggen me dat het vouwen van eiwitten erg nuttig is. Wellicht iets om over na te denken om op zondagmorgen bij het ontbijt eens wat anders met het eitje te doen dan gewoon opeten... Blue Gene dus. En de reden dat we voor dit initiatief een prijs hebben gekregen, ligt in het feit dat het een zeer baanbrekende supercomputer is. Het klinkt misschien een beetje blasé, maar er is eerst gedacht en daarna gedaan. Normaliter worden supercomputers als zeer speciale computers ontworpen, zeg maar als een Formule 1 auto. Ook hier geldt dat een F1 auto gemaakt is om één ding goed te kunnen: hard rijden. Verder zijn het bijzonder onhandige auto's. Een drempeltje is lastig, en waar laat je toch dat stuurtje als je even boodschappen moet doen? En ze zijn nogal prijzig. Dat komt omdat ze speciaal gemaakt zijn voor maar één taak. Blue Gene is anders ontworpen. Er ligt een uitgekiend ontwerp aan ten grondslag dat uit, laat ik het maar plat zeggen, oude technologie een buitengewoon snel systeem weet te maken. Om je het idee te geven, onze POWER6 processoren draaien op 4,7 GHz, Intel processoren op zo'n 3,2 GHz en de Blue Gene op ... 700 MHz. Dat is niet eens een grammaticale blunder mijnerzijds maar écht 700 MHz of te wel 0,7 GHz. Da's een factor 7 lager dan de POWER6. En tóch jarenlang de snelste supercomputer geweest en nog steeds de meest groene en razendsnelle supercomputer. En dát komt doordat het ontwerp zo goed is. De 700 MHz PowerPC processoren bestaan uit 4 cores, die worden gesoldeerd op een bordje met veel en razendsnel geheugen, een Compute Card geheten. Vervolgens worden er 32 van die Compute Cards naast elkaar geplaatst in een Compute Node. Die bestaat dus uit 32x4= 128 processor kernen. Van deze Compute Nodes worden er weer 32 in één rack geplaatst waardoor het aantal processor kernen op 4096 komt. En als je ruimte genoeg hebt, kun je 72 racks aan elkaar knopen. Dus uit oude, relatief simpele technologie maakt een van de snelste supercomputers ter wereld die weinig Watts per rekeneenheid opneemt. Als je de Top500 supercomputers bekijkt op hun opgenomen vermogen per rekeneenheid dan prijkt de Blue Gene met trots op de eerste 10 plaatsen. De eerste plaats op de Top500, puur gezien vanuit rekenkracht, is ook een IBM computer: De Roadrunner. Dit is de supercomputer die als eerste de grens van 1.000.000.000.000.000 berekeningen per seconde heeft doorbroken. Deze keer niet met een 700 MHz processor maar met een combinatie de Cell processoren (ruim 12.960) en AMD Opteron processoren (6912). Maar daar een volgende keer over... |
| Laatst aangepast op vrijdag 26 februari 2010 23:46 |
