Prachtig spul. Lekker, ook. Puur of gemengd met wat hop en gerst. Met mate, natuurlijk.
Ondanks de ruime hoeveelheid van het goedje (er is zo'n grove 1.4 miljard km³ aanwezig op de Aarde)  is water een bijzondere stof. Chemisch gezien spreekt men ook wel van diwaterstofmonoxide, ofwel H20. Het water molecuul bestaat uit één zuurstof atoom en daaraan gekoppeld 2 waterstof atomen. Die waterstof atomen staan ten opzichte van elkaar  niet in lijn, maar onder een hoek van 104,45°. Dit maakt dat het water molecuul een zogenaamde dipool is: de elektrische ladingen van het molecuul zijn niet symmetrisch, en dat zorgt ervoor dat vele stoffen op kunnen lossen. Tevens geeft deze structuur aan water een hoge oppervlaktespanning. Het effect hiervan is dat een aantal insecten moeiteloos op water kunnen lopen zonder er doorheen te zakken. Bij mensen lukt dat de Een beter dan de ander...

Gôh, interessant Frank, maar waar gaan we naar toe?

Tezamen met Deltaris en TNO zit IBM in het Flood Control Consortium, dat zich bezig houdt met zaken die met Dreigend Hoog Water te maken hebben, want hoe lyrisch ik ook over water bent, het moet wel aan de goede kant van de dijk blijven. (Ik woon een kilometer of 5 van de Noordzee)

Over dijken gesproken, afgelopen zondag zag ik op het NOS Journaal iemand verslag doen over het project IJkdijk, waar IBM in dit consortium aan mee gewerkt heeft. In september vorig jaar heeft er gecontroleerd een dijkdoorbraak plaatsgevonden. Een stuk dijk, volgestopt met allerlei sensoren, werd onder grote waterdruk gezet. Uiteindelijk brak hij, maar voordat dat gebeurde, was er een enorme hoeveelheid gegevens verzameld waardoor we nu weten wat er gebeurd op diverse tijdstippen vóór t=0.
Met die kennis kunnen instanties nauwkeurig beslissen in hoeverre hoog water dreigend gaat worden. Nederland bezit 17.000 km aan dijken. 17.000 km! Als je het snel zegt, lijkt het niet zoveel, maar denk je eens in: De wereld is, op de evenaar, 40.000 km in omtrek. Leg je daar de Nederlandse dijken op dan,  kom je op 0.425-ste deel van de omtrek. Bijna de helft. In Nederland dat op z'n breedst 250 km is...Opmerkelijk.
Nu gaat Nederland niet die 17.000 km aan dijk allemaal volproppen met sensoren, maar in nieuwe plannen wordt er gesproken om het water in Nederland meer ruimte te geven als er eventjes teveel van het spul aanwezig is. Daartoe moet een slordige 2000 km (vanuit Amsterdam zit je dan al gauw ver voorbij Madrid) dijk verlegd worden. Díe dijken kunnen relatief makkelijk voorzien worden van sensoren, zodat, wist de mijnheer van de IJkdijk te vertellen, deze dijken slim worden. Slim!?! Waar heb ik dat meer gehoord de laatste tijd!
IBM heeft in het IJkdijk project oa. gezorgd voor integratie van de gegevens die de vele sensoren uitsturen.
Maar ook in een later stadium doet IBM mee. Neem nou het onderwerp: "Wat te doen als er een doorbraakje komt?" O ja, er wordt geoefend. Maar niet frequent en ook niet in een situatie waarbij alle betrokken partijen deelnemen. De reden is simpel: het kost te veel tijd en manschappen om dat regelmatig te doen. Nu wordt er geoefend met een maanden lange voorbereiding. Maar de resultaten uit de IJkdijk geven aan dat er met zekerheid 48 uur van te voren gezegd kan worden of een dijk dicht blijft of dat we Hansje Brinkers moeten bellen. Dat betekent dat beslissers ongeveer een paar dagen hebben om te beslissen en eventueel hulptroepen in te schakelen. Hoe ga je dat regelmatig oefenen? Roeland Nagel, collega IBM-er, zit in de Serious Gaming. Met geavanceerde technologieën is Roeland een Simulator Dreigend Hoog Water aan het opzetten waarmee een doorbraak gesimuleerd kan worden. Hierdoor zouden instanties 2 tot 4 keer per jaar kunnen oefenen. Bij zo'n simulator komt een boel kijken. En een boel heeft IBM in zijn mars. Denk hierbij aan de zware algoritmen die nodig zijn om rendering en modelering te doen en die veel rekenkracht vergen. Met zaken als POWER en Cell processoren kan IBM helpen. Met onze software producten kan integratie maar ook Asset Management gedaan worden. Maar ook zaken als IBM's Learning Development Center die hun kennis en kunde in gaat zetten om instanties te helpen met het leren om te gaan van complexe zaken als een overstroming. IBM Research heeft een simulator voor het weer ontwikkeld, Blue Thunder genaamd, die ook weer input kan geven voor de demonstratie ruimte.
Met andere woorden, met een stortvloed aan kennis hoopt IBM een zandzakje te kunnen bijdragen aan het water probleem. En dat gaat lukken! Proost.