WebSphere is een software brand binnen IBM. Maar wat doet het in grote lijnen? Een week of wat geleden mocht ik een Proof of Technology meemaken over WebSphere. Twee enthousiaste en kundige collega´s  gaven deze PoT. En jeemig, ik ben nóg onder de indruk. Zit thuis af en toe wat wazig voor me uit te staren, vergeet afslagen te nemen en stap op totaal verkeerde stations uit. Want het is niet niks wat we daar hebben. WebSphere. Het blijkt dat de brand nu 10 jaar en wat maanden bestaat. In een tijdsbestek van 18 weken is de eerste release gebouwd omdat Steve Mills, de hoge oom in Software Group, wel het idee had dat er iets met dat Internet moest gebeuren. De naam WebSphere is overigens overgenomen van een klein bedrijfje wiens eigenaren recentelijk nog gezien zijn met veel bling-bling in veel te grote auto´s.
Maar waar gaat het nou allemaal om? Kijk, in early days maakte software ontwikkelaars programma´s. Het was dan voor één bepaalde functionaliteit. Laat ik dan niet automatisch vervallen in een voorbeeld van een financiële omgeving, maar even het voorbeeld nemen van een simpel handelshuis, die verkopen en inkopen.
De afdeling Verkoop wil  uh..., verkopen vastleggen, dus er werd een programmaatje gekrast die dat deed. De afdeling Inkoop wou tja, inkopen vast leggen, dus programmeurs ging dat fijntjes ontwikkelen. Op later tijdstip had men het idee dat het ook wel handig was dat de afdeling Inkoop iets van de klanten van Verkoop zou weten en vice versa.  De twee applicaties werden aan elkaar gekoppeld. Die relatie was een-op-een. Dat was prima, want er waren maar twee applicaties. Maar lastiger werd het toen er wat in de applicatie Inkoop veranderd moest worden, want dat moest dan ook in de interface tussen die twee worden veranderd. Met twee applicaties is dat nog wel overzichtelijk, maar als je 20, 30 of 200 applicaties hebt, kom je in de problemen. Inmiddels zijn er wilde getallen in omloop dat 70% (!) van de code van een applicatie bestaat uit interfaces met de vele, vele andere applicaties in een omgeving. 70%, da´s bijna net zo veel als het verlies van een gemiddelde beurshandelaar.
De gedachte om de starre relatie tussen applicaties weg te halen en die met (web)Services te vervangen is het hele gedachte achter Servce Oriented Architectuur.
Wat mij zo aansprak bij de Proof of Technology is de integratie van de zakelijke kant van een bedrijf met de IT-kant die WebSphere stimuleert en ondersteunt. In mijn dagelijkse werkzaamheden zie ik dat er een enorm gat ligt tussen ´de Business´ en de IT. Ze praten andere talen, hebben andere doelstellingen er werken een ander soort mensen. Met WebSphere is het mogelijk om die twee disciplines naar elkaar toe te krijgen. In het brede WebSphere product portfolio is er een bovenste laag: WebSphere Business Modeller. Hierin kunnen mensen uit de Business (Business Architecten of dergelijke functies) mooie figuurtjes tekenen van hoe een bedrijfsproces eruit ziet. Noem het een stroomdiagram. Een order komt binnen - is die boven de €100.000 dan moet Piet die behandelen, anders Truus. Vervolgens moet er in de voorraad gekeken worden of het artikel er is. Indien ´ja´dan moet deze uitgeleverd worden indien ´nee´ dan moet hij besteld worden etc etc...In dit proces wordt er geen woord gerept over IT. De blokjes en ruitjes die getekend worden beschrijven alleen het bedrijfsproces. Maar nu komt het: Vanuit deze omgeving kan er een vertaalslag gemaakt worden naar IT. Het stroomdiagram kan in WebSphere worden omgezet naar een taal, BPEL (Business Process Execution Language), genoemd. Dit is een gestandaardiseerde omschrijving van bedrijfsprocessen die IBM tezamen met Microsoft, heeft ontwikkeld. Deze BPEL kan dan in een ander onderdeel van WebSphere ingevoerd worden. Dat heet WebSphere Integration Developper, die er dan vervolgens meer IT -taal van maakt. Programmeurs begrijpen dit en kunnen dan hun code gaan ontwikkelen. Eenmaal klaar met die code dan heeft WebSphere de volgende stap in het proces: WebSphere Process Server, en voilà, het mooi bedachte bedrijfsproces kan worden ingezet in de IT omgeving.
Het klinkt wat simpeltjes en de werkelijkheid is natuurlijk wat complexer, maar in grote lijnen is dit wat WebSphere doet. Mij viel op dat het een end-to-end benadering kent, waarbij klanten ook deelgebieden van WebSphere kunnen gebruiken.